HoneyMoon

Friend

เสียงเปียโนบรรเลงเพลงเวดดิ้งมาร์ชแผ่วหวาน.....

บรรยากาศในโบสถ์โกธิคแบบโบราณจึงอบอวลไปด้วย..ไอรัก

.....นัยน์ตาเรียวเหลือบมองคนข้างกาย.....

ที่ขยับตัวหยุกหยิก  ..ด้วยอาการประหม่า

ไล้พินิจร่างสูงสมส่วนในชุดทักซิโดสีขาว ยิ่งเสริมให้ดูสง่าสมกับฉายา...เจ้าชาย....

ใบหน้าที่ไม่อยากจะยอมรับว่าหล่อเหลากว่านั้น ...ดูเปี่ยมสุข..กว่า..ทุกวัน...

นัยน์ตาคมทอประกายตื่นเต้นฉายชัด

พลางขยับเม้มริมฝีปากจนเกิดลักยิ้มที่แก้มบุ๋ม 

รอยยิ้มบางผุดจางบนเรียวปากสีหวาน

จับจ้องร่างสูงข้างกายไม่อยากจะละสายตา...

....น่ารัก

จนตอนนี้ฉันก็ยังรู้สึก ว่านาย..น่า .....ที่จะรัก....

คล้ายคนถูกมองจะรู้ตัว

เลยหันมาสบกับดวงหน้าใส

มือเรียวเอื้อมไปบีบมือหนาที่ชื้นเหงื่อนั้นเบาๆ เสียทีนึง

....เย็นเฉียบ.... ..

นายรู้สึกไหม ?

...ที่ปลายนิ้วมือของฉัน ..

มัน.....ไม่ได้ต่างกับก้อนเนื้อที่อกซ้าย ซักเท่าไหร่

..เธอตกลงจะแต่งงานกับฉันแล้วนะ

นายได้เป็นเพื่อนเจ้าบ่าวแล้ว.... ...

น้ำเสียงระรื่นดีใจยังก้องอยู่ในโสตประสาท

อยากจะบอกกลับไปเหลือเกิน ว่า ..ไม่..

แต่....ไม่อาจทำได้อย่างที่ใจปราถนา

มืออุ่นหนาค่อยๆละจาก       

 ...อย่างถนอมน้ำใจ...

ก่อนคว้าจับกับมือเล็กเรียว ภายใต้ถุงมือสีขาวบริสุทธิ์มากุมไว้

ส่งผ่านสายตาหวานซึ้งให้แก่กันแม้ถูกกั้นด้วยผ้าคลุมหน้าโปร่งบาง

ริมฝีปากอิ่มวาววาดยิ้มสวย......

เปลือกตาเรียวกะพริบปริบ ราวกับถูกรอยยิ้มเจ้าสาวนั้นเย้ยหยัน

...กรีดรอยแผลร้าวในหัวใจให้บาดลึก....

เสียงเอ่ยคำปฎิญาณแห่งรักช่างอื้ออึงไม่เข้าหู  

...ได้แต่เงยหน้ามองรูปสลัก ...พระผู้เป็นเจ้า ...

เก็บกลืนน้ำตากลับสู่ภายใน

...จิตใจที่บอบช้ำ

กำลังจะแหลกสลาย…...

กลีบดอกไม้โปรยปรายร่วมอวยพร คู่บ่าวสาวที่เหมาะสมกันที่สุดแห่งปี!!!

....อิจฉาสินะ.....

ได้แต่หยุดยืนมองแผ่นหลังที่ก้าวออกไปไกลทุกที

ทำได้เพียง...รำลึกถึงค่ำคืนยาวนานที่พ้นผ่าน .....

....สัมผัสอุ่นร้อนจากนายยังทิ้งรอยจางๆที่ต้นคอ

อ้อมกอดอบอุ่นที่หลอกลวง

...แต่ฉันก็ยังคงเต็มใจที่จะ  ..รับ ...

แม้                           

นายจะให้เป็น..

ได้แค่......เพียง......               

.....เพื่อน......

Fin....

...........................................................................

มาเงียบๆและจากไปอย่างเงียบๆ ~