1 kiss 100 millions
posted on 29 Dec 2010 00:46 by honeyhappyTitle : 1 Kiss 100 million
Pairing : TOP*GD
Rating : PG
Author’s note : กลับมาแล้วค่ะ ~ ^^
กลับมาพร้อมกับฟิคสั้น(มาก)แนวคลาสสิก ( น้ำเน่านั้นเอง )
คนเรามีสิทธิ์กำหนดชะตาชีวิตของตัวเองได้.......
จริงเหรอ ?
?
แสงสีทองจากแซนเดอร์เลียระย้าส่องกระทบร่างบางในชุดสีขาวบริสุทธิ์ ชายกระโปรงพองยาวละพื้นพรมนุ่มละมุ่น
.........กลิ่นกุหลาบช่อขาวอวลฟุ้ง.... จนเอียนจมูก ...
ตาเรียวสวยภายใต้ผ้าคลุมลูกไม้บางเบามองภาพสะท้อนตนในกระจกเงา .. ...พลางถอนใจ
ไม่มีสิทธิ์เลือกแม้ชุดที่สวมใส่........ในวันสำคัญ
เพลงเวดดิ้งมาร์ชดังแว่วอยู่ด้านนอก....
...หยดน้ำตาอุ่นใสไล้ตามแก้มบาง
สุดจะกลั้น....ใครวาดวางชีวิตเขาให้เป็นแบบนี้ !
......
..
.
“ แกรู้ใช่ไหมว่าบริษัทของฉันกำลังแย่ ”
“ ...ฮะ คุณพ่อ ”
“ หนี้ตั้ง 100 ล้าน.....ถือว่าแกใช้หนี้บุญคุณ ที่ฉันเลี้ยงแกมาตั้งแต่เด็กก็แล้วกัน ”
...
.
เพื่อ....หนี้บุญคุณ..... เพื่อคนที่รัก....
ปิดเปลือกตาเรียวสะกดกลั้น.....ความอ่อนแอ
“ ... ...ได้เวลาเข้าพิธีแล้วจ๊ะ ” เสียงเรียกจากหญิงวัยกลางคนที่น่าจะเป็นญาติฝ่ายเจ้าบ่าวทำให้ศีษระคลุมประดับด้วยผ้าโปร่งขาวแซมดอกไม้สวยก้มหน้างุด
ไม่ใช่เพราะเขินอายเช่นเจ้าสาวโดยทั่วไป หากแต่เพียง.....หลบซ่อนจากความจริง
....
..
“ คุณพ่อค่ะ อย่าทำแบบนี้เลยหนูรักพี่จียง ..ฮื่อ ..”
“ เพราะฉันรู้ไง!! ว่าแกสองคนรักกัน ......มีลูกเขยเป็นลูกบุญธรรมของตัวเอง! ฉันรับไม่ได้หรอก!!! ”
“ ...ฮื่อ ..คุณ ..พ่อถ้า...อย่างนั้น....หนูจะแต่งงาน..เอง..ฮึก... ”
“ แกไปเก็บของแล้วเตรียมตัวไปกับฉัน! ถ้ามันรักแกจริงมันต้องทำแทนแกได้ทุกอย่าง!!! ”
...
.
“ แปลกจังนะคะลูกสาวแต่งงานทั้งที คนเป็นพ่อกลับบินไปเมืองนอกตั้งแต่เมื่อคืนเหมือนหนีอะไรเลยล่ะค่ะ ”
“ นั้นสิคะ เห็นว่าที่บ้านก็กำลังมีปัญหาเรื่องการเงินด้วยนะคะ ”
“ ถ้าอย่างงั้น....ที่ให้ลูกแต่งงานก็คง..... ”
“ ...คงจะ...แบบนั้นล่ะค่ะ ”
แต่ละก้าว.....แต่ละก้าว ....ช่างหนักอึ้ง
ดวงตาเรียวหม่นล้าทอดมองตามพรมสีแดงชาดตัดกลีบกุหลาบขาวที่ร่วงหล่นลงสู่พื้น
ปลายจมูกรั้นกักเก็บอากาศเข้าเต็มปอด....หวังลดแรงเต้นถี่ในอกตามระยะทางที่หดกระชั้นเข้ามาทุกที...ทุกที....
เจ้าของแผ่นหลังกว้างแกร่งตรงหน้าราวกับกำแพงทางตันที่ต้องเผชิญ
....หัวใจบางกระตุกวูบเมื่อได้สบประกายตาคมดำขลับคู่สวยที่ช่างเปี่ยมเสน่ห์อย่างร้ายกาจ
ถ้าหากเขาเป็นหญิงสาวคงแทบหลอมละลาย ณ ตรงนี้........
มือเรียวกำช่อกุหลาบแน่นจนถุงมือซับชื้นเหงื่อ
.....อีกเพียงก้าวเดียวจะได้ยืนเคียงข้าง......
ฝ่ามือใหญ่จับกุมมือเรียวไว้แผ่วเบา ส่งรอยยิ้มอ่อนโยนหวังช่วยคลายความกังวล…….
......แต่สำหรับเขามันไร้ซึ่งความหมาย
..
.
“ แล้วถ้าเขารู้ว่าผมไม่ใช่ ผู้หญิง..... ”
“ ...อืม นั้นสินะ แต่ตอนนั้นฉันกับลูกคงไม่ได้อยู่ที่เกาหลีแล้วล่ะ....แกก็หาข้อแก้ตัวดีๆเอาเองแล้วกัน ”
.
..
.
…
.......
.. …
ริมฝีปากอิ่มขยับตามบทปฏิญาณสัญญารัก
ก่อนแลกแหวนทองคำขาวประดับเพรชน้ำงามลงบนนิ้วนางข้างซ้าย....
...มืออุ่นๆยังคงเกาะกุม เพื่อจรดริมฝีปากหยักลงบนหลังมือเรียว
เรียกเสียงกรีดร้องเล็กๆจากผู้มาร่วมยินดี
“...อา~ อิจฉาเจ้าสาวจัง~ ”
“ จูบเลย ๆ ๆ ”
.......!!!
ร่างบางเม้มริมฝีปากโดยอัตโนมัติ เมื่อร่างสูงขยับเปิดผ้าคลุมหน้าเจ้าสาวออก....คิ้วเรียวขมวดมุ่นเคร่งเครียดกับสายตาเจ้าชู้กรุ้มกริ่ม
มือหนาเชยปลายคางมนกะองศาด้วยความชำนาญ พลางโน้มใบหน้าคมลงมาประชิด
....สัมผัสลมหายใจอุ่นร้อน.....
จนคนตัวเล็กกว่าขืนตัวเกร็ง หลับตาปี๋.....
.....ริมฝีปากระเรื่อถูกแตะเพียงแผ่วเบาและละจาก
รับรู้ได้ถึงรอยยิ้มขำของร่างสูงทันทีที่ลืมตาขึ้นมอง........
ไม่ใช่สายตาสงสารระคนเห็นใจ.....
100 ล้าน....
การที่เด็กกำพร้าอย่างเขามีค่าถึง 100 ล้าน
มันก็.....น่าจะรู้สึกยินดี ....ไม่ใช่เหรอ?
จบแค่นี้ดีมั้ย ?
……………………………………..
เรื่องที่แล้วไม่ได้แต่งงานกัน ก็เลยบนไว้ว่าจะแก้ด้วยฟิคที่ได้แต่งงานกัน
Happy ending ~ …….แล้วหลังจากนี้ล่ะ !!!? เข้าหอล่ะ!!!!!!!!~
ขอบคุณพี่เว่น(?) ขอบคุณจียง ขอบคุณพี่ท็อป
ขอบคุณ Come back to me
ขอบคุณแหวนสีแดง ^^
ถอดเสื้ออยู่ใช่ไหมค่ะคุณควอน >//< ~
edit @ 29 Dec 2010 01:04:57 by honeyhappy
#1 By (27.130.172.103) on 2010-12-29 02:24