HoneyMoon

Title : 1 Kiss 100 millions (1.5)      

Pairing : TOP*GD 

Rating : PG                                                        

Author’s note : ตอนที่แล้วมันสั้นจึ้งนึงตอนนี้เลยเป็นตอน 1.5 ค่ะ

ขอแก้ชื่อน้องสาวจีจาก แช กยอง เป็น เช คยอง นะคะ เพราะว่าสะกดภาษาเกาหลีผิด = =”

ยังคงคลาสิก(น้ำเน่า)อย่างต่อเนื่อง^^ 

“ ผมเป็นผู้ชาย ”

น้ำเสียงนั้นติดจะสั่น เรียวตาสีอ่อนทอประกายวูบไหว  

“ ไม่ใช่เจ้าสาวตัวจริงของคุณ ”

ร่างบางผ่อนลมหายใจคลายความกังวลพลางกัดริมฝีปากแน่น

ก๊อกๆ

เสียงเคาะประตูห้องน้ำทำเอาคนซ้อมบทสารภาพผิดที่หน้ากระจกสะดุ้งโหยง

“ เชคยอง เป็นอะไรหรือเปล่า ? ” เสียงทุ้มต่ำตะโกนถามเข้ามาอย่างเป็นห่วงเมื่อเจ้าสาวมาดๆอาบน้ำนานผิดปกติ

“ ....อ ...ม..ไม่เป็นไร ” คนตัวบางตอบกลับละล่ำละลัก ยกฝ่ามือเรียวขึ้นทาบแผ่นอก.....แบนราบ

ผิดกับตอนใส่ชุดเจ้าสาวที่ยัดไว้ด้วยฟองน้ำจนแขกสาวๆหลายคนในงานยังมองค้อน

เส้นผมสั้นสีน้ำตาลอ่อนล้อมกรอบใบหน้าใสปราศจากเวทมนต์จากเครื่องสำอางค์ ......ดูยังไงก็ผู้ชายชัดๆ 

“ ต้องสารภาพเท่านั้น ” .....ส่วนเรื่องเงินคงต้องทำงานเพื่อชดใช้...... 

“ ....คุณซึงฮยอน ....คือ ” ริมฝีปากอิ่มค่อยๆขยับเรียกร่างสูงที่กำลังกดรีโมทเปลี่ยนช่องรายการไปเรื่อยๆ

บนที่นอนหนานุ่มให้หันมาสนใจ

สายตาคมกริบจ้องเขม็งตั้งแต่ศรีษะจรดปลายเท้าจนร่างบางกลืนคำพูดที่ตั้งใจกลับลงลำคอแทบจะไม่ทัน  

“ ข...ขอโทษฮะคือ..ผม ”

“ ความจริงแล้วผมสั้นหรอกเหรอ ? ” ขายาวก้าวลงจากเตียงใหญ่

“ ดูเหมาะกับเธอดีนะ ” ตรงเข้ามาลูบเส้นผมลื่นมืออย่างถือวิสาสะ

............? ?                      

“ แล้วเสื้อผ้าใส่ได้พอดีหรือเปล่า? คุณแม่ให้คนเตรียมไว้ให้ตั้งนานแล้วเห่อลูกสะใภ้น่าดูเชียวล่ะ ”

รอยยิ้มใจดีจากคนตัวโตกว่ายิ่งกดดันริมฝีปากอิ่มจนไม่กล้าเอ่ยคำพูดใด......

“ ขอบคุณฮ... ” .....แต่ถ้ายิ่งปล่อยเวลาการโกหกไว้นานเท่าไหร่ ตอนจะพูดความจริงมันก็จะยิ่งยากเท่านั้น

“ สีหน้าไม่ค่อยดีเลย ไม่สบายหรือเปล่า ? ”

หัวกลมๆส่ายไปมาแทนคำปฎิเสธ

“ งั้นก็นอนกันเถอะ Good night ” สิ้นน้ำเสียงทุ้มแก้มบางใสก็ถูกฉวยโอกาสเสียฟอดใหญ่

ร่างบางเบิกตาโตอึ้งค้าง สองแก้มปลั่งร้อนผะผ่าว

รสสัมผัสบนเรียวปากสวยในพิธีแต่งงานยังคงติดตรึง.....

คนตัวสูงตบที่ว่างข้างกายปุ ๆ เรียกสติ ให้เจ้าสาวตัวปลอมยิ่งตื่นตะหนกมากกว่าเดิม

“ มานอนนี้เร็ว ๆ ” คุณเจ้าบ่าวร้องเรียกทั้งรอยยิ้มกริ่ม จนอยากจะกระโจนหนีหายไปซะเดี๋ยวนี้

“ ...ไม่..ผ..ม..ฉันนอน...โซฟาก็ได้ ”

“ คืนเข้าหอใครเขานอนโซฟากันล่ะ ”

“ .....อ ” ร่างบางหน้าซีดเผือก พลางคิดหาวิธีเอาตัวรอด

“ อย่าทำหน้าเหมือนฉันล่อลวงเธอมาสิ ”

มือหนาจับดึงเรียวแขนภายใต้เนื้อผ้าชุดนอนนุ่มให้นั่งลงบนเตียง

“ เราจะไม่มีอะไรกันจนกว่า.. เราจะรักกัน..  ตกลงมั้ย ? ”

“ ....จนกว่าจะรักกัน ” นัยน์ตาสีอ่อนจ้องมองใบหน้าคมที่ไม่เจื่อแววล้อเล่น เมื่อคลายความกังวลไปได้เปาะหนึ่งก็อดที่จะอมยิ้มน้อย ๆ ออกมาไม่ได้ ก่อนจะล้มตัวลงนอน

....มัน ไม่มีวันนั้นหรอกคุณชเวซึงฮยอน .....

แพขนตาเรียวปิดสนิทเพราะความง่วงงุนคนตัวเล็กเข้าสู่ห้วงนิทราอย่างรวดเร็ว แสงจันทร์นวลส่องกระทบใบหน้าใสช่วยให้สายตาคมไม่ต้องลอบมองผ่านความมืดมิด มือหนาปัดเส้นผมสีอ่อนที่คลอบนแก้มนิ่มออกให้ ริมฝีปากหยักขยับยิ้มเอ็นดู  

“ ซึงฮยอน ลูกคบใครอยู่หรือเปล่า ”

“ ไม่มีใครเป็นคนพิเศษ คุณแม่ถามทำไมครับ ”

“ คิดเรื่องแต่งงานบ้างหรือยัง ”

“ ยังหรอกครับผมกะว่า 40 ค่อยแต่ง ”

“ ถ้างั้นพรุ่งนี้ทำตัวให้ว่างล่ะ แม่จะพาไปเจอว่าที่เจ้าสาว ”                            

“ ว่าที่เจ้าสาว ” ตอนนั้นผมรู้ได้ทันทีว่าชีวิตโสดของผมมันถูกกำหนดให้จบลงแล้ว  

คุณแม่คงอยากให้ผมมีความเป็นผู้ใหญ่มากพอที่จะมาบริหารงานต่อจากคุณพ่อที่เสียไปแล้วได้

(( อยู่ไหนนะซึงฮยอน คุณควอนใกล้จะมาถึงแล้วนะ ))

“ ผมก็อยู่ใกล้ๆกับโรงแรมที่นัดกันไว้แหละครับ ยังไงก็ต้องอยู่ด้วยกันไปตลอดชีวิต ผมว่าไม่ต้องรีบไปเจอก็ได้มั้งครับ ”

(( แปลว่าลูกตกลงจะแต่งกับเชคยอง ))

“ ผมแล้วแต่คุณแม่ต่างหากล่ะ ”

....อะไรที่คุณแม่ตัดสินใจไปแล้ว นั้นก็คือถูก.....

ผมไม่มีคู่ควง ไม่ได้คบใครเป็นพิเศษ การพบเจอผู้หญิงมากมายทำให้รู้สึกว่าพวกเธอดูเหมือนๆกันไปหมดจนผมแยกแทบไม่ออก  

และไม่เคยมีใครทำให้ผมรู้สึกใจเต้นแรง คิดถึงเวลาไม่ได้เจอหน้ากัน กระวนกระวายอยากจะพบอีกซักครั้ง.....

....ผมอยากจะรู้สึกแบบนั้นกับใครซักคน.....

“ โอ๊ะ! ” ระหว่างกำลังคิดเพลินๆผมถูกคนๆนึงวิ่งมาชนจนเซจากแรงปะทะ มือผมเผลอคว้าเอวบางๆดึงเขาเอาไว้แนบกับตัวด้วยกลัวร่างนั้นจะล้ม ใบหน้าใสภายใต้หมวกไหมพรมสีแดงเงยมองสบสายตากับผมเพียงเสี้ยววินาทีก่อนผละตัวออก

“ ขอโทษฮะ ” คนตัวเล็กกว่ารีบโค้งขอโทษแล้ววิ่งหายไปในฝูงชน

“ ..เอ่อ คุณ! ” ผมเรียกหวังจะรั้งเขาเอาไว้ แต่ก็พบเพียงสมุดบันทึกเล่มเล็กๆที่ซึ่งน่าจะเป็นของเขาตกอยู่

......ผมไม่เคยเชื่อเรื่องรักแรกพบ

และไม่เคยคิดจะชอบผู้ชายด้วยกัน..........

แต่ดูเหมือนว่าโชคชะตา

จะทำให้

ผู้ชายคนนั้น

.....เป็นเจ้าสาวของผม.....

ร่างสูงจุมพิตเบาๆบนหลังมือเรียว

.....ยังไงก็ทนเป็นผู้หญิงไปอีกซักหน่อยแล้วกันนะ....

.......ควอนจียง

Tbc

………………………………………………………………..

โปรดติดตามตอนต่อไป........

ตึ้ง ตึ่ง ตึ๊ง งงง ~ ( ใส่ทำนองต่อตามใจชอบได้เลยค่ะ ^^ )

edit @ 18 Jan 2011 22:34:49 by honey